Blog

System zarządzania barwami CMS.

admin — Wed, 09 Sep 2009 14:30:06 +0000

Systemy zarządzania barwami CMS (Color Management Systems) zostały wprowadzone w celu zapewnienia niezależności kolorów od urządzeń wejścia i wyjścia, które zawsze przekłamują kolorystykę, różnie w rozmaitych urządzeniach. Mówi się, że urządzenia mają swoje przestrzenie barw (gamy barw lub gamut), które potrafią odwzorować. Podczas przygotowywania publikacji istotne jest kontrolowanie i przewidywanie wyników kolorystycznych od początkowego stadium, na przykład skanowania, poprzez manipulowanie kolorami i ich oglądanie na monitorze, następnie przedstawienie barw na wydrukach próbnych, aż do końcowego drukowania. Systemy CMS wymuszają realizację tych funkcji, dostarczając barwnego zobrazowania, odpowiadającego parametrom zapisanym wraz z obrazem, a także najlepszego wydruku w urządzeniu reprodukującym na danym etapie pracy. Podczas zobrazowania ważne jest, aby wszystkie urządzenia biorące udział w prepress i drukowaniu były skalibrowane i miały profile barwowe ICC, odpowiadające tej kalibracji.

Kolory dodatkowe barw.

admin — Wed, 09 Sep 2009 14:29:47 +0000

Oprócz drukowania wielobarwnych reprodukcji farbami CMYK można także użyć farb o innych barwach, tak zwanych kolorów dodatkowych. Są one określane samodzielnie w programie DTP lub we wzornikach kolorów wydrukowanych w wyspecjalizowanej drukarni. Do powszechnie stosowanych wzorników należą Pantone Matching System (PMS), popularnie nazywane Pantone. Kolory wzorników Pantone są zaimplementowane we wszystkich programach DTP. Aby użyć w publikacji koloru dodatkowego, drukarnia musi kupić farbę dokładnie o tym samym kolorze wzornikowym. Wzornik Pantone zawiera ponad 1000 kolorowych próbek z numerem i opisem składu. Wzornik ma kształt wachlarzyka z rozchylonymi listkami. Na każdym listku są systematycznie ułożone wzory barw po 7 sztuk. We wzorniku są też barwy fluorescencyjne i metaliczne. Wzornik składa się z dwóch części, z których pierwsza jest wydrukowana na papierze błyszczącym, a druga na matowym. W aplikacjach DTP można także określać własne kolory dodatkowe, posługując się dowolnym modelem barw. Wtedy należy podać drukarni, jaką farbę trzeba kupić, aby wiernie odwzorować przygotowaną publikację.

Istota mieszania farb drukarskich.

admin — Wed, 09 Sep 2009 14:28:53 +0000

Zjawisko mieszania farb drukarskich jest dość skomplikowane. Należy wiedzieć, że w drukarni nie miesza się farb fizycznie, a poszczególne poziomy nasycenia farb składowych uzyskuje się za pomocą tak zwanego rastra, którego efektem są punkty rastrowe. Prześwitujące farby CMYK nakłada się na podłoże w postaci maleńkich punktów, które odbijają padające światło. Punktów rastrowych nie rozróżnia się wzrokowo, obserwuje się łączny efekt barw wtórnych, przy czym część niezadrukowanej bieli podłoża rozjaśnia barwę wynikową. Większość reprodukcji wielobarwnych jest drukowana w czterech kolorach CMYK, a nie w trzech – CMY. Oprócz podanych wcześniej są dwa powody, dla których włączono farbę black. Pierwszy z nich to potrzeba skompresowania domieszek kolorystycznych w farbach CMY, a drugi to zapewnienie możliwości drukowania jedną czystą czarną farbą czerni. W wyniku mieszania subtraktywnego dwóch barw otrzymuje się zawsze barwę ciemniejszą, a każde dodanie następnej barwy zbliża wynik mieszania do czerni. Dzieje się tak dlatego, że każda domieszana barwa powoduje “zbieranie” z widma światła białego kolejnego zakresu barw, które są pochłaniane w farbie.

Mieszanie subtraktywne.

admin — Wed, 09 Sep 2009 14:28:27 +0000

Jeżeli do oka docierają od farb barwy, choćby i na przykład C, M lub Y, to oznacza, że w farbach tych została pochłonięta odpowiednio część red, green lub blue światła białego. CMY są to oczywiście barwy podstawowe przy mieszaniu subtraktywnym. Podobnie jak w przypadku mieszania addytywnego, podczas mieszania wszystkich barw podstawowych CMY o jednakowych nasyceniach może powstać szarość lub czerń. Wskutek mieszania poszczególnych par tych kolorów powstają barwy wynikowe, a mianowicie red, green i blue, które jednak nie odpowiadają dokładnie barwom teoretycznym świateł, gdyż farby są zanieczyszczone. Jeżeli jasności barw składowych będą różne, to otrzyma się inne barw wynikowe, czyli barwy złożone, określone modelem CMY. Taką samą barwę otrzyma się w modelu CMYK, mieszając farby w bardzo wielu innych kombinacjach. Model CMYK jest więc ograniczonym modelem barw w przypadku mieszania farb.

Mieszanie addytywne.

admin — Wed, 09 Sep 2009 14:28:07 +0000

Mieszanie barw to łączenie dwóch lub więcej barw w celu otrzymania barwy wynikowej. Wyróżnia się dwa typy mieszania – addytywny, stosowany do świateł i subtraktywny, wykorzystywany w odniesieniu do farb. W mieszaniu addytywnym widmo światła białego zawiera istotne dla oka ludzkiego trzy addytywne barwy podstawowe, czyli red, green i blue. Są one ważne dla oka dlatego, że receptory (czopki) w siatkówce, dzięki którym postrzega się barwy, rozróżniają tylko trzy takie barwy, natomiast inne receptory (pręciki) rozróżniają ich poziomy jasności. Jeżeli barwy mają takie same proporcje i w postaci kolorowych promieni światła padają na białe podłoże , to powstaje światło białe lub odcień szarości. Podczas nakładania się poszczególnych par z takich trzech addytywnych kolorów podstawowych powstają kolory wtórne – cyan, magneta i yellow. Gdy proporcje składowych są różne, uzyskuje się wtedy inne barwy wtórne, określone modelem RGB. W wyniku mieszania addytywnego dwóch barw zawsze otrzymuje się barwę jaśniejszą, gdyż każde dodawanie kolejnej barwy zbliża wynik mieszania do bieli.